Πόσο μακριά είναι πολύ μακριά?

Η απόσταση είναι η λάθος μονάδα

Μια ακτίνα που σχεδιάζεται σε χάρτη θεωρεί είκοσι λεπτά αυτοκινητόδρομου και είκοσι λεπτά κυκλοφορίας στην πόλη ως το ίδιο πράγμα, και δεν είναι καθόλου συγκρίσιμα.

Ο χρόνος οδήγησης είναι η ειλικρινής μονάδα, και αλλάζει ανά ώρα της ημέρας. Μια εργασία που είναι τριάντα λεπτά μακριά στις δέκα το πρωί μπορεί να είναι μία ώρα στις τέσσερις το απόγευμα, μετατρέποντας μια αποδοτική απογευματινή εργασία σε μία μόνο εργασία.

Η πρακτική εκδοχή αυτού είναι ότι η περιοχή κάλυψης τοποθέτησης ελαστικών θα πρέπει να έχει σχήμα και όχι κυκλικό. Ακολουθεί τους δρόμους που κινούνται γρήγορα και σταματά εκεί που δεν κινούνται, και δεν θα μοιάζει καθόλου με καθαρό κύκλο.

Ορίστε το όριο από την αξία της εργασίας, όχι από την καλή θέληση

Στα όρια, η ερώτηση είναι απλή: καλύπτει αυτή η εργασία τον χρόνο που απαιτείται, συμπεριλαμβανομένων και των δύο κατευθύνσεων και του κινδύνου να μην προχωρήσει;

Μια ελάχιστη αξία εργασίας σε απόσταση απαντά σε αυτό χωρίς να χρειάζεται απόφαση κάθε φορά. Έτσι λειτουργεί και ο κανόνας ότι οι απομακρυσμένες εργασίες προσφέρονται μόνο τις ημέρες που ήδη εργάζεστε προς αυτή την κατεύθυνση, που κοστίζει στον πελάτη μια αναμονή και σχεδόν τίποτα σε εσάς.

Το να αποφασίζεις κατά περίπτωση από καλή θέληση δεν λειτουργεί. Κάθε ναι φαίνεται λογικό, αλλά το μοτίβο είναι ένα βαν που κάνει μεγάλες απλήρωτες διαδρομές.

Η συγκέντρωση υπερτερεί της κάλυψης.

Μια μικρότερη περιοχή με πυκνή εργασία αποφέρει περισσότερα από μια μεγάλη με αραιή, και αυτό είναι το αντιφατικό για όποιον αναπτύσσεται.

• Δύο δουλειές στην ίδια οδό κοστίζουν σχεδόν όσο μία.
• Μια περιορισμένη περιοχή παράγει επαναλαμβανόμενους πελάτες και παραπομπές που ενισχύουν η μία την άλλη.
• Μικρές διακοπές μεταξύ των εργασιών απορροφούν τις υπερβάσεις, ενώ οι μεγάλες διαδρομές τις ενισχύουν.
• Οι αποφάσεις αποθεμάτων γίνονται πιο εύκολες όταν γνωρίζεις τα οχήματα στην περιοχή σου.
• Η φήμη χτίζεται πιο γρήγορα όταν οι ίδιοι γείτονες σε βλέπουν συνεχώς.

Η επέκταση των ορίων είναι η προφανής κίνηση ανάπτυξης, αλλά συνήθως είναι λάθος πριν γεμίσει η υπάρχουσα περιοχή.

Πες όχι καθαρά και νωρίς.

Η χειρότερη έκβαση στο όριο δεν είναι η απόρριψη μιας δουλειάς. Είναι η αποδοχή μιας που δεν έπρεπε, ή να αφήσεις τον πελάτη να ανακαλύψει το πρόβλημα κατά την κράτηση.

Η κάλυψη πρέπει να είναι ορατή πριν κάποιος επενδύσει χρόνο σε μια κράτηση. Ένας πελάτης που ενημερώνεται αμέσως ότι είναι εκτός της περιοχής κινητής τοποθέτησης και του προσφέρεται εναλλακτικά μια επιλογή συνεργείου, είναι πελάτης που μπορείς να κρατήσεις. Αυτός που φτάνει στο τελευταίο βήμα και στη συνέχεια απορρίπτεται δεν είναι.

Η σωστή απόρριψη είναι και αυτή μάρκετινγκ. Το να σου λένε ειλικρινά ότι κάποιος είναι πολύ μακριά, με πρόταση για κάποιον που δεν είναι, θυμάται καλύτερα από μια μακρά σιωπή.

Αφήστε τα όρια να κινούνται με την ημέρα.

Ένα σταθερό όριο είναι απλοποίηση, ενώ η πιο χρήσιμη εκδοχή είναι ευέλικτη.

Αν το βαν ήδη κινείται σε μια κατεύθυνση, οι δουλειές πιο μακριά κοστίζουν λιγότερο από ότι σε άλλη μέρα. Ένα σύστημα κρατήσεων που καταλαβαίνει πού θα είναι το βαν μπορεί να προσφέρει αυτές τις θέσεις και να απορρίψει άλλες, χωρίς υπολογισμούς κάθε πρωί.

Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ μιας περιοχής κάλυψης ως μάρκετινγκ και μιας περιοχής κάλυψης ως λειτουργικός κανόνας. Το πρώτο είναι ένας αριθμός σε μια σελίδα; το δεύτερο αποφασίζει τι προσφέρεται στον πελάτη.

Επανεξετάστε το με πραγματικούς αριθμούς.

Οι περισσότερες επιχειρήσεις ορίζουν μια ακτίνα μία φορά και δεν την επανεξετάζουν, που σημαίνει ότι το όριο αντικατοπτρίζει μια υπόθεση από τον πρώτο μήνα λειτουργίας.

Οι αριθμοί που αξίζει να ελέγξετε δύο φορές το χρόνο είναι ο χρόνος οδήγησης ανά εργασία ανά περιοχή, το ποσοστό των εργασιών στα όρια που αποδείχθηκαν αξιόλογες και το ποσοστό των ερωτήσεων που απορρίψατε και γιατί.

Αυτό το τελευταίο συνήθως εκπλήσσει τους ανθρώπους. Ένα μοτίβο απορρίψεων από μια κατεύθυνση είναι είτε μια αγορά που πρέπει να εξυπηρετήσετε σωστά είτε ένα όριο που πρέπει να ανασχεδιάσετε ειλικρινά, και τα δύο είναι καλύτερα από το να λέτε συνεχώς όχι κατά λάθος.